KNEPFAW
posted on 10 Dec 2007 15:32 by amaikuniyai
.
.
.
.
ช่วงนี้รู้สึกเนือยๆชอบกล พอมองบล็อกก็เริ่มรู้สึกไม่มีเรื่องอะไรให้เขียนเล้ย
ที่จริงมันก็มีนะ แต่รู้สึกขี้เกียจเขียน เลยไว้เป็นที่เซฟ link แทน
(เป็นมานานเหมือนกันนะเนี่ย)
ที่จริงมันก็มีนะ แต่รู้สึกขี้เกียจเขียน เลยไว้เป็นที่เซฟ link แทน
(เป็นมานานเหมือนกันนะเนี่ย)
ฉะนั้นก็คงจะไม่มีอะไรต่อจากกระทู้อันนี้ ก็ทิ้งท้ายเอาไว้และกันเนาะ^^
.
ช่วงนี้เราเองก็ไม่ค่อยได้เจอเพื่อนๆ บางครั้งก็คิดนะ ว่าพอเข้ามหาลัยแล้วมันห่างกันจริงๆเหลือเกิน
(หรือเพราะเราเองก็ไม่ได้เข้าเน็ตนานมากๆ)
(หรือเพราะเราเองก็ไม่ได้เข้าเน็ตนานมากๆ)
แต่เอาเถอะ รู้ว่าทุกคนสบายดีก็ดีแร้ว
.
คิดแล้วรู้สึกว่าช่วงม.ปลายมีอะไรเกิดขึ้นมากมายจริงๆ งานกีฬาสี บอร์ด งานโรงเรียน กิจกรรมอะไรอีกเยอะแยะ
ตอนนั้นรู้สึกสนุกมากๆเลยล่ะ ช่วงนี้อารมณ์ครึ้มๆเลยกลับมานั่งมองถึงนึกเสียดายไม่อยากให้ผ่านไปเล้ย
แต่ก็เหมือนคิดอะไรเป็นเด็กน่ะนะ
.
คงเพราะโรงเรียนมันเหมือนบ้านละมั้ง มีที่ให้นอน ให้เล่น(มากกว่าให้เรียน)
คลุกคลีกับเพื่อนตลอดเช้าเย็น ไปเดินโซโก้ เบอร์เกอร์คิง เซ็นทรัล
และเวลามันก็ผ่านไปเร็วเหลือเกิน โดยเฉพาะม.6ที่หมกมุ่นกับสอบแอดฯ
.
นอกเรื่องไปเยอะ เอาเป็นว่าคิดถึงโรงเรียน แต่ให้กลับไปตอนนี้มันก็คงไม่เหมือนเดิมแล้ว
ไม่มีที่นอน ไม่มีโต๊ะของตัวเอง ไม่มีซอกไว้ยัดของส่วนตัว ฯลฯ
นี่ละมั้งที่มหาลัยมันไม่มีเพราะต้องเดินเรียน เหอๆ
.
แค่อยากบอกว่า
เอ้อ! ยังคิดถึงพวกแกอยู่หวะ
ถึงไม่ได้เจอกันเลย ถึงน้อยๆมากๆ
เจอกันก็ไม่รู้พูดไรดี เพราะเราพูดน้อยลงมากๆ(เอ๊ะ!แต่ไม่รู้จริงเปล่านิ)
แต่เรามีเรื่องเล่าเยอะแยะเลย^^
.
จะปีใหม่แร้ว บล้อกนี้คงร้างเหมือนเดิม แต่แค่แว้บมาอ่านก็ยังดี
แค่อยากให้รู้ว่าเราคิดยังไงน่ะ ไม่มีอะไรมาก
เรื่องที่เราบ้าใส่พวกแก โรคจิต หรือหื่นเพราะกินไวอากร้ามากเกินไปก็ขอโทษนะ
(print screenไว้ซะสิ! เพราะชั้นไม่ค่อยพูดคำนี้หรอกนะยะ 55+)
.
เราอยากเริ่มใหม่ แบบว่า ไม่มีอคติน่ะ
เออมันช้าไปเปล่าวะ เราก็ไม่รู้
ไม่ขอว่าตัวเองว่า "ผิด" นะ เพราะเราไม่ยอมรับ(ชั้นก็มีส่วนดีนะเฟ่ย)
แต่อยากปรับความเข้าใจกัน
.
ถ้าอะไรค้างคาก็บอกกะเราหน่อย เราไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น หรือเราทำผิดอะไร
เพราะชั่วด้วยสันดาน ไม่รู้ตัว(และไม่รู้ตัวจริงๆนะ และไม่เข้าใจด้วย)
หรือเราเข้าใจผิดทั้งหมด???? ก็บอกเราหน่อย
เพราะเรายังไม่อยากถูกตัดขาด แต่ถ้ามันขาดแล้วเชื่อมใหม่ไม่ได้ก็...อ่านะ
("ดีล่ะ!เข้ามหาลัยแล้ว แบนอีปุ๋ยซะเลย!"<<กรุณาอย่าคิดเชียว)
.
เรารู้ว่าบางทีมันก็กลับไปเล่นกันเหมือนเดิมยาก
เพราะสังคมที่เปลี่ยนไปเราก็เปลี่ยนไปตามสังคม(ในบางส่วน)
บางทีไม่เจอกันนานเกินไป ไม่ได้คุยนานไปก็พูดไม่ออก
.
แต่อยู่กับพวกแกมันก็มีความสุขจริงๆนะ
เชื่อเลยที่เขาว่าเพื่อนที่มัธยมเป็นเพื่อนที่โคตรสำคัญน่ะ
(นี่ไม่ใช่เพราะโดนเพื่อนที่มหาลัยทำอะไรมานะ แต่มาดูรูปเก่าๆแล้วแอบคิดถึง)
.
.
น้ำเน่ายัง?
จะได้รีบเปลี่ยนน้ำ
คาแรคเตอร์โคตรจะซึ้งเหอะ(ซึ้งอย่างแรง แบบไม่คิดว่าจะพูดไรเถือกนี้)
แต่ก็คงหมดแล้วมั้ง คิดไม่ออก
.
.
.
.
.
ถึงเพื่อนๆ:
.
- วะ -
ดูแลตัวเองดีๆนะเฟ้ย อย่างแรงนัก ชะลอเครื่องหน่อย เอ็งเป็นผู้หญิงอยู่นะเฟ้ย อย่าทำไรเกินตัวล่ะ เป็นห่วงแกที่สุดแระเรื่องอย่างงี้ (แต่เท่าที่เราดูวันงานกีฬาสี แกสวยขึ้นจมเลยหวะ แต่ไม่รุ้ว่าตอนอยุ่ที่ม.แกเป็นไงแฮะ)
- เจ้าป้า -
ตั้งแต่เมื่อนานนมมาแล้วเราก็กระด้างกระเดื่องกัน เพราะความปัญญาอ่อนของเรา โกรธแล้วไม่ยอมหาย แต่เวลามันทำให้อะไรมันดีขึ้นเยอะ ไม่รุ้นะ ตอนนี้แกคงยังเป็นเพื่อนที่จ้อเก่งอยู่เหอะ คุยหนุกดี
- เฟรนด์ -
แกเป็นคนที่เราคุยบ่อยที่สุดถึงจะอยุ่ถึงบางขุนเทียนก็ตามแต่(เพราะแกก็แอบเข้าเมืองบ่อยใช้ได้)
- กิ๊ก -
เราถึงอยู่คณะเดียวกัน แต่แปลกมากที่เรากะแกเจอกันน้อยเหลือเกิน
ไม่มีไรมาก เรายังได้อยู่ด้วยกัน จิงป่ะ
- แม่นก -
แม่ถ่ายรูปโคตรเก่ง ยังแอบคิดถึงตอนที่เราไปนั่งกรี๊ดกร๊าดอัดเสียงหอนกันในห้องนอนได้อยู่เรย แม่ฮามากไม่ไหวแร้ว ครั้งก่อนเจอแม่แต่ก็ไม่ค่อยได้คุยเท่าไหร่(บอกแล้วว่าลูกพูดน้อยลง55+)
- น้องชาย -
ตอนนั้นเจออยุ่ในเอ็มแว้บเดียวเอง อยากหาโอกาสเจอก่าน้องชายจังเลย
อยากกอดมั่กๆอ่ะ คิดถึงอย่างแรง เอิ๊กๆ
- ฝน -
แกยังเป็นเพื่อนเราถึงจะจากกันไปนานก็ตามแต่ เราสงสัยอยู่ว่ากีฬาเฟรชชี่แกลงแข่งอะไรไปล่ะเนี่ย
- แอม -
ปากร้ายใจดี ดุมาแต่กำเนิดหรืออย่างไรเราก็ไม่อาจทราบได้ แกดูคงเส้นคงวาเหมือนเดิมเรย
(แถมแอบสวยขึ้นอีกตะหาก เอ้า!นี่พูดจิงนะเอ้อ)
- ปู -
เรามีช่วงที่สนิทกันขั้นรุนแรง ลึกถึงไส้ ถึงพุง ถึงทวาร แล้วจู่ๆก็ขาดหายไป
เรายังสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นอยู่เรย หรือเราทำอะไรผิด?อันนี้เราก็ไม่รุ้ตัวแฮะ
แต่อยากเคลียร์ด้วย แต่ดูท่าแกจามีความสุขดี ก็ดี
(เราเองก็มีความสุข แต่มันก็รุ้สึกว่าค้างคาอะไรซักอย่างกะแกอยู่)
แต่ถ้าไม่อยากคุยรื้อความหลังก็แล้วแต่ ไม่ขอบังคับ^^
- แอร์ -
แกหายไปไหนสุดหล่อ!! งานกีฬาสีเห็นแกอยุ่ลิบๆ พอน้องเต้นเสดแกก็หายไปแร้ว มีที่ไหนที่ตอนจบเจ้าหญิงไม่ได้เจอเจ้าชาย เราออกจาคิดถึงแก อยากเห็นแกใส่ชุดนักศึกษา(เพราะคิดไม่ออกอ่ะ)
- หนึ่ง -
แกทำให้เราหายเหงาได้อย่างรุนแรง โดยเฉพาะชมรมดนตรีไทย ฯลฯ อาจเนื่องจากแกพูดเก่ง พูดน้ำไหลไฟดับแผ่นดินถล่ม วันก่อนเราเจอแก แต่เราว่าถ้ามีเวลามากกว่านี้เราคงมีเรื่องเม้าท์ก่าแกเยอะแน่ๆเรย
- เป็ด -
เป็นยังไงบ้างแก สบายดีเปล่าแม่เป็ดนักวาดรูป ขอให้แกร่าเริงสดใสเหมือนเดิมนะ ปีหน้าเรามาตั้งชมรมการ์ตูนกันเถอะ เราลองชวนมิกแร้วด้วย บอกไว้ก่อนเผื่อจะสนใจ อิอิ
- ป้าฟินท์ -
เจอป้าบ่อยมากเรยยยยยย~แต่ดีนะ เจอบ่อยแต่ไม่เบื่อจริงนะเอ้อ
สงสัยเพราะไปเรียนแถวนั้นบ่อยเรยเจอ(แหงสิชั้นม่ายมีตึกเรียนนิ T^T)
- เพอร์ -
วันนี้คุณบอกรักแม่รึยัง????
คิดถึงความบ้าและความวายของแกอย่างสุดซึ้งเรย ไม่รุ้ติดต่อแกเบอร์ไหน
อยากเจอแกมากๆ อยากไปทำบุญด้วยกัน เหมือนตอนเรียนพี่นกแฮะ
(จาได้เปนแฟนกันชาติหน้างัยจร๊ะ<<ล้อเล่น อย่าถือเป็นเรื่องจริงเด็ดขาด)
.
.
.
.
เพื่อๆสวยขึ้นกันเยอะแยะเรยเหอะ
กะว่าเจอกันครั้งหน้าเราอยากสวยๆไปเจอพวกแกน่ะ
สงสัยต้องรออีกนาน ตอนนี้ต้องบำรุงขั้นรุนแรง
ประมาณว่าถลกหนังหน้าออกแล้วหล่อใหม่เลยทีเดียว
.
ก็ ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆนะ
ใครอยากมีความสุขมากเป็นพิเศษก็ฝันเห็นเราซะ!
เราจะไปอวยพรเพิ่มให้55+
ขอบคุณสำหรับความทรงจำดีๆ
ให้ตายกูก็ไม่ลืมพวกเมิงหวะ!
(ถึงอยากลืมก็ลืมไม่ลง<<เน่าได้อีก)